Celine i Jesse’go uważam za swoich starych przyjaciół, takich, których mogę nie widzieć kilka lat, ale jak tylko zaproponują kolejne spotkanie, pobiegnę na nie na złamanie karku. Spędzamy razem jeden dzień, a ja bez zażenowania przyglądam się temu, jak rozkładają na czynniki pierwsze łączące ich uczucie, analizują każdy najmniejszy detal i ścierają się w swoich odmiennych poglądach. Razem spacerujemy po ulicach jednego z europejskich miast, podziwiając jego uroki, ale nie skupiamy się na nich przez dłuższy czas. Przebywając z tą dwójką trudno bowiem skoncentrować się na czymś innym niż ich związek, który w ciągu tych osiemnastu lat naszej znajomości ewoluuje i zmienia się, ale zawsze balansuje na krawędzi. Nigdy nie mamy pewności, jak potoczy się ta rozmowa i jaki będzie jej finał.
